| week 1 | week 2 | week 3 | week 4 | week 5 | week 6 |
MAANDAG 2 OKTOBER 2023
We zijn in Cody, het stadje genoemd naar William Cody, beter bekend als Buffalo Bill. Een bezoek aan het Buffalo Bill museum staat op ons programma. Vanaf de camping gaan we meteen naar het museum. Eigenlijk zijn het 5 verschillende musea onder één dak. Eigenlijk te veel voor 1 bezoek, daarom hebben we er nu 3 van de 5 bekeken: als eerste het museum over de indianen, de native Americans, daarna het museum over Buffalo Bill en tot slot het Draper National History Museum.
De talloze verschillende indianenstammen hadden/hebben een rijke cultuur. Ik had eerlijk gezegd geen idee dat er zo veel verschillende stammen waren. Het gedeelte over Buffalo Bill sluit hier vrij goed op aan. Hij deed shows met en over Indianen. Het is echt een heel mooi en leerzaam museum en als je in de buurt bent zou ik beslist gaan kijken. Na een uurtje of drie waren we verzadigd van de vele informatie en indrukken en besloten we verder te gaan.
We willen vandaag nog een bergpas over van 3337m over. Een hoogte waarop je in Europa niet kunt komen met de auto. Onderweg passeren we een bord met een waarschuwing: De weg naar Red Lodge is gesloten vanaf de kruising van Wyoming 296 met US highway 212. Ai, dat is onze geplande route……en dan 74 km weer terug? Het is jammer maar dan kiezen we voor rechtstreeks in de goede richting en niet door de bergen. En, elk nadeel heeft een voordeel, we stuiten we op een kudde van honderden koeien, onderweg van de zomerweiden naar de ‘winterstalling’. Begeleid door cowboys en cowgirls uiteraard te paard, met de beroemde leather chaps en cowboy hoeden en verder alles er op er aan. Prachtig!
We zien ook cowboys op een quad. Dan steken ze met zijn alleen de weg over, vlak voor onze neus. Wij moeten wachten tot we verder mogen rijden maar dat is niet erg want het spektakel speelt zich af recht voor onze neus. Wat een geweldig gezicht, alsof we midden in de film terecht zijn gekomen.
Later die middag komen we aan in Billings, daar is een camping én een Cracker Barrel-restuarant. Die kennen we nog uit Florida: érg goed en niet duur. Daar gaan we heerlijk uit eten.
De voor ons bekende Cracker Barrel (een bekende keten met heerlijk eten en goede prijzen)
DINSDAG 3 OKTOBER 2023
Vandaag gaan we eerst naar Pompeys Pillar National Monument. Een 60m hoge zandsteenformatie aan de oevers van de rivier de Yellowstone. Pompeys Pillar was een belangrijke plaats voor verschillende Amerikaanse indianenstammen van de Noordelijke Vlakten, van de prehistorie tot de moderne tijd. Pompeys Pillar ligt in het thuisland van de Apsaalooke, of Crow Indianen. Etnografisch en archeologisch bewijs wijst erop dat de Pilaar al meer dan 11.000 jaar een plaats is van rituele en religieuze activiteiten voor verschillende Amerikaanse indianenstammen. Honderden pictogrammen en petrogliefen zijn gevonden op de rotswanden.
Pompeys Pillar is ook een locatie op de Lewis and Clark National Historic Trail. Op 25 juli 1806, tijdens een afdaling van de Yellowstone River, stopten kapitein William Clark, Sacagawea, haar 18 maanden oude zoon (bijgenaamd “Pompey”) en een bemanning van 11 man bij de rotsformatie op hun terugreis van de Pacifische kust. Clark graveerde zijn handtekening en de datum in de rots.
Sacagawea was een indiaanse vrouw uit de Shoshone-stam. Haar man en zij werden vanuit Fort Mandan gerekruteerd voor de expeditie van Lewis en Clark.
We hadden een weg binnendoor uitgezocht, waarmee we de route ca 30km korter zou worden. Maar helaas, helaas, na 12km hield het asfalt op en ging over in grind, gravel. En gravelwegen zijn verboden met een huurcamper, op gravelwegen zijn we niet verzekerd. Dus geen 30 km korter maar 24 km meer….
De volgende stop is het Little Bighorn Battlefield. Hier vond een slag plaats tussen een leger van 700 cavaleristen onder leiding van Generaal Custers en enkele indianenstammen. Custers verloor en kwam hier om het leven, net als de meeste van zijn 700 mannen alsook vele van de indianen. De Indianen wonnen deze slag, maar verloren uiteindelijk de oorlog.
De Slag bij de Little Bighorn was een gewapende strijd tussen de gecombineerde strijdkrachten van de Lakota Sioux, Northern Cheyenne en Arapaho stammen en het 7e Cavalerieregiment van het Amerikaanse leger. Het vond plaats op 25-26 juni 1876 langs de Little Bighorn in het reservaat van de Crow in het zuidoosten van Montana. De slag, die resulteerde in de nederlaag van de Amerikaanse strijdkrachten, was de belangrijkste actie van de Grote Siouxoorlog van 1876. Het gevecht was een overweldigende overwinning voor de Lakota, Northern Cheyenne en Arapaho, die werden geleid door verschillende belangrijke oorlogsleiders, waaronder Crazy Horse en Chief Gall.
De Amerikaanse 7e Cavalerie, een troepenmacht van 700 man onder bevel van luitenant-kolonel Custer leed een grote nederlaag. Vijf van de twaalf compagnieën van de 7de Cavalerie werden weggevaagd en Custer werd gedood, net als twee van zijn broers, zijn neef en zijn zwager. Hoogmoed komt voor de val…
Het is een triest verhaal, en we zijn behoorlijk onder de indruk. Nu gaan we eerst een camping zoeken, morgen gaan we verder richting Devils Tower.
WOENSDAG 4 OKTOBER 2023
Vandaag gaan we eerst naar Sheridan 103km. Daar is een Walmart Supercenter, waar we boodschappen doen voor de komende dagen. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna rijden we door naar Buffalo, 57 km, en zoeken onderweg een plek om te lunchen. Aangekomen in Buffalo maken we een wandeling door de oude stad. Op een informatiebord lezen we dat dit een goede plek was om te vestigen, let wel: nadat ze eerst verschillende indianenstammen (die hier eeuwenlang hadden gewoond) hadden “verwijderd”……Dit speelde zich af vóór 1879, want toen was Buffalo (met 289 inwoners) een feit.
Onlangs (2018) besloot de Tweede Kamer de Armeense genocide te erkennen. Het is een interessant en relevant debat, maar ook interessant is de vraag waarom de Kamer het niet heeft over de allergrootste genocide ooit, ook uitgevoerd door een Navo-bondgenoot. Dat is de genocide op de oorspronkelijke bewoners van Amerika. Bij de aankomst van Columbus woonde een vijfde deel van de wereldbevolking op het westelijk halfrond. De kolonisatie had echter desastreuze gevolgen voor de indianen. In Noord-Amerika werd het aantal van twaalf miljoen in het jaar 1500 gereduceerd tot enkele honderdduizenden in 1900. Dat was geen onafwendbare pech, maar bewuste uitroeiing om plaats te maken voor de Europese ‘beschaving’………….
Wat hebben wij hiermee te maken? Meer dan met de Armeense genocide. Nederland was een koloniale mogendheid in Noord-Amerika. Onder gouverneur Willem Kieft vielen onze troepen in de zeventiende eeuw willekeurige dorpen aan en vermoordden honderden indianen. Dorpen werden uitgemoord, zoals bij Sand Creek waar kolonel Chivington ook kinderen liet doden, want ‘neten worden luizen’. Velen kwamen om door Europese ziekten, soms bewust verspreid onder indiaanse gemeenschappen. Ook werden bizons opzettelijk uitgemoord om indianen te breken. Lees meer: https://www.trouw.nl/nieuws/erken-ook-de-allergrootste-genocide-die-op-indianen~b0fd2930/
Ongeveer 10 jaar later werden de eerste stenen gebouwen gebouwd, en die staan er nog steeds. Het hotel was een van de eerste stenen gebouwen in Buffalo. Er is een terras voor het hotel, daar staat nog een oude schoenpoetsstoel…
Vanuit Buffalo is het nog 152 km, wat best meevalt. We komen ruim op tijd aan bij de camping in Moorcroft, de Wyoming RV Park midden in het dorp. Die “camping” heeft alle aansluitingen (water, elektriciteit en riolering), maar geen douches of toiletten… waardeloze camping 🙁
DONDERDAG 5 OKTOBER 2023
Vanochtend na het ontbijt eerst water tanken en de afvaltanks legen. Daarna vertrekken we naar Devils Tower. Een mooie route, zo’n 50km. Vanuit de verte zien we de steenkolos al staan. Het lijkt op basalt, maar het is fonoliet. Basalt is veel kleiner. Deze zuilen zijn wel 2,5 meter breed en de berg is ook veel groter dan hij lijkt.
Hij was al van meer dan 20km afstand te zien in het landschap. Oorspronkelijk was dit een heilige plaats van de indianen maar die waren al weggejaagd door het leger omdat er goud werd gevonden in de regio…
We vervolgen onze route, een stukje over de inmiddels bekende Interstate 90 tot voorbij Spearfish waar we tanken en dan Highway 85 opdraaien naar Deadwood. Bij binnenkomst in Deadwood nemen we de Campground Days of ’76. Hier blijven we vannacht, morgen dit stadje bekijken.
VRIJDAG 6 OKTOBER 2023
Het heeft vannacht een paar graden gevroren, dus we wandelen warm aangekleed het oude goudzoekersstadje in. Het is een soort beschermd stadsgezicht dus geen auto’s in de hoofdstraat. We zien hier nog veel oude panden van de tweede helft 19e eeuw waaronder een oude saloon waar in 1876 de beruchte Wild Bill werd doodgeschoten. We kijken binnen uitgebreid rond en drinken er koffie. Het is natuurlijk echt een oud stadje, met veel authentieke elementen. En zuinig bewaard en hier en daar wat aangedikt voor de toeristen. Maar het is heel erg leuk om te zien en rond te kijken. Met een soort stadsbus, ze noemen het een trolley, worden we voor 1 dollar teruggebracht naar de camping.
Daarna vertrekken we naar Mount Rushmore, de bekende koppen van vier Amerikaanse presidenten die zijn uitgehouwen uit de rotsen. We bekijken het van een afstandje, het toeristisch gehalte is ons hier iets té hoog…
We gaan verder naar het Crazy Horse Memorial waar het hoofd van de beroemde Crazy Horse, leider van de Oglala-Lakota stam, wordt uitgehouwen. Ook hier kijken we uitgebreid rond en gaan ook kijken in het bezoekerscentrum. Van de stenen die vrijkomen bij het uithouwen van de sculptuur mag je steentjes meenemen als aandenken. Ze zijn gratis maar donaties zijn welkom.
Crazy Horse Memorial
Rondkijken in het bezoekerscentrum van het Crazy Horse Memorial
Het loop tegen half vier, tijd om door te gaan naar het plaatsje Hot Springs wat nog 60km verderop ligt. In Hotsprings vinden we een uitstekend plekje op een RV-park/campground met splinternieuwe badkamers: toilet, wastafel en douche in een verwarmde ruimte.
ZATERDAG 7 OKTOBER 2023
Het was opnieuw een koude nacht, rond het vriespunt. Maar het wordt mooi weer.
Vanochtend brengen we een bezoek aan The Mammoth Site, de plek waar ze al meer dan 60 mammoeten hebben opgegraven en nog steeds bezig zijn. De botten van de oudste gevonden mammoeten zijn ca. 150.000 jaar oud. Over de gehele opgraving hebben ze een gebouw neergezet en een pad voor bezoekers om in de put te kunnen kijken. Met bordjes met uitleg erbij. Heel bijzonder en uniek in de wereld.
Hoe is dit zo gekomen? na de ijstijd is hier een sinkhole ontstaan, gevuld met water van een warme bron. De sinkhole was diep en had had steile wanden, onder water. Over een periode van duizenden jaren hebben mammoets geprobeerd hiervan te drinken en daarbij vielen ze in het water, waarna er niet meer uit konden komen en verdronken… In de loop van duizenden jaren daarna vulde de sinkhole zich met zand, klei enz. Tot bij bouwwerkzaamheden botten werden aangetroffen in de ondergrond.
We wijzigen onze plannen: we rijden een kleine 100km terug naar het noorden en zwaaien dan af naar het plaatsje Wall met de beroemde Wall Drugstore. Die wilden we eigenlijk overslaan, maar we doen ‘m toch. We zijn er nu niet ver van af en die kans krijgen we niet snel opnieuw.
Het is een giga-outlet, bestaande uit allemaal winkel(tje)s die onderling verbonden zijn: een doolhof dus, je loopt van de ene winkel in de andere. Een paar centrale straatjes zijn overdekt, dus dat is ook binnen. Er werden o.a.cowboyhoeden, cowboylaarzen en neppistolen (?) verkocht. Erg leuk om te zien.
Daarna zijn we even doorgereden naar een supermarkt voor wat boodschappen. Dan naar de campground van Wall, waar we de nacht gaan doorbrengen. Het is zonnig en warm, we kunnen buiten zitten.
ZONDAG 8 OKTOBER 2023
Na douche en ontbijt, water tanken en de afvaltanks legen verlaten we Wall in de richting van het Badlands National Park. We kunnen daar een route doen in oostelijke richting, dan komen we verderop weer op de I90.
De Badlands is een wonderlijk landschap van zacht gesteente (klei en zand), dat onder invloed van regen en stromend water diepe geulen vormt. De verwachting is dat dit gebied over 500.000 jaar weer vlak is.
Uitzichtspunt over de Badlands. Vreemd en een beetje buitenaards…
De naam “Badlands” komt van de Lakota-uitdrukking “mako sica”, wat “slecht land” betekent. Vroege Franse pelsjagers dachten er hetzelfde over en noemden het gebied “les mauvaises terres à traverser”, oftewel “slecht land om doorheen te reizen”. Het landschap had die reputatie niet voor niets. Vroege reizigers vonden het buitengewoon moeilijk om erdoorheen te reizen.
Op mijn verzoek wil deze stoere politievrouw (Badlands Park Ranger) wel even voor mij poseren. Ze draagt een vuurwapen en dit is haar auto.
Bij de uitgang van het park nemen we een kijkje bij het bezoekerscentrum van de Minuteman kruisraket, een vliegende kernkop uit de tijd van de Koude Oorlog.
Echt in zo’n raketsilo, 30m onder de grond, dat hadden we van te voren moeten reserveren. Maar je kunt wel virtueel een kijkje nemen en dat doen we. Indrukwekkend, en griezelig tegelijk.
Deze is ontmanteld, maar hoeveel zouden er nog klaar staan om in actie te komen? Dat vertellen ze ons niet…..Is misschien maar beter ook.
Wij gaan ondertussen verder naar het oosten, richting Sioux City in Iowa. Onderweg blijken we opnieuw een tijdsgrens te zijn gepasseerd: deze keer moeten we de klok weer een uur vooruitzetten. Het verschil met thuis is nu nog maar 7 uur i.p.v. 9 in Vancouver.
Wanneer we de machtige Missouri-rivier zijn overgestoken vinden we een mooi kampeerplekje aan het water.
South Dakota is groot en leeg. Zo hier en daar een boerderij, voorouders afkomstig uit Zweden lijkt mij. Of is het een gecamoufleerde raketbasis?
